Όπως κάθε τέτοια μέρα,

έτσι και φέτος. Ευτυχώς ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι και φέτος, στο ίδιο εκλογικό κέντρο των τελευταίων 10 ετών, διότι είμαι και χωρίς αμάξι και που να τρέχω σε πιο μακρινό ποδαράτη. Το παρόν είναι ένα τέταρτο με τα πόδια από το πατρικό μου. Που δεν είναι και μικρό πράγμα όταν έξω έχει 35 βαθμούς, σούρωσα η γυναίκα μέχρι να γυρίσω στο αρκουδίσιον, ντους χρειάστηκα κι ας πήγα σχετικά νωρίς, όχι ντάλα μεσημέρι.
Κάθε τέτοια μέρα έχω ένα περίεργο συναίσθημα, αμάγαλμα τρόμου και περιέργειας. Περιέργεια μήπως δω κανέναν γνωστό από τα παλιά, κανέναν συμμαθητή, κανένα γείτονα. Περιέργεια για το πώς έχουν αλλάξει όλοι με τα χρόνια., αν κάνανε παιδιά, πόσο πατσούριασαν. Περιέργεια αν θα μπορέσω να κοκορευτώ σε κανέναν που εγώ δεν πατσούριασα καθόλου. Που δε μπήκα στο τριπάκι ν’αντιγράψω τους άλλους στον τρόπο ζωής μου. Και τρόμο, για το πόσο γέρασαν οι συνομήλικοί μου. Ή μήπως δω κανέναν μαλάκα, με τον οποίο δε μιλιέμαι και με χαιρετήσει, νομίζοντας ότι «περασμένα ξεχασμένα». Και περιέργεια για το τι έκανε τελικά ο μαλάκας στη ζωή του κι αν τη βρήκε από αλλού τη μαλακία που μου έκανε, όπως μου έταζε η μάνα μου: « ας’τον κι απ’το θεό θα το ‘βρει».
Ναι, είμαι μια κακιασμένη (και χαιρέκακη) σκύλα. Γι'αυτό και ντύνομαι λίγο καλύτερα όταν πάω να ψηφίσω, σε σχέση με τις φορές που απλά πάω επίσκεψη στο πατρικό μου.
Kαι ψοφάω να πετύχω την κα Κ. Δε ξέρω αν είναι ή όχι ετεροδημότης, ξέρω όμως ότι μένει ένα τετράγωνο μακριά από το πατρικό μου. Η κα Κ. είναι καθηγήτρια Φυσικής. Την είχα 2 χρόνια στο λύκειο. Ακόμα τη θυμάμαι. Θα πλήρωνα για να την ξεχάσω και θέλω να βρω την ευκαιρία να της το πω ως ενήλικη γυναίκα, πανεπιστημιακής μόρφωσης και επαγγελματικώς αποκατεστημένη. Κι αν δε πετύχω αυτήν, δε θα πετύχω τη γεωμετρικού, το μαθηματικό ή την ιστορικού;
Εφορευτική δε μου έχει τύχει ποτέ να με φωνάξουν, ευτυχώς (φτου φτου φτου και χτύπα ξύλο). Το μόνο κωμικοτραγικό ήταν ότι μεσούσης της ζέστης και της δικής μου έλλειψης αυτοκινήτου, ο καρδιοπαθής ηλικιωμένος πατέρας μου θυμήθηκε ότι θέλει να πάει να ψηφίσει. Παρ’όλο που αρνιόταν πεισματικά σε προηγούμενες εκλογές επειδή είχε περάσει το όριο ηλικίας, ενώ τότε μπορούσε να πάει και μόνος τους. Τώρα που χρειάζεται βοήθεια και μπαστούνι το θυμήθηκε! Μωρέ ευτυχώς που δεν είχα αμάξι, ευτυχώς και μη χειρότερα!