Θλίβομαι.

Θυμάμαι όταν ήμουνα μικρή που ερχότανε επίσκεψη στο σπίτι μας ο θείος Απόστολος και η θεία Νίκη. Ο θείος Απόστολος ήταν κουμπάρος των γονιών μου (τους πάντρεψε, χωρίς να με βαφτίσει) και δεξιός. Ο πατέρας μου είναι Πασόκος. Φίλοι από το στρατό.
Εννοείται ότι στις επισκέψεις αυτές τρία ήταν τα αποκλειστικά θέματα προς συζήτηση.
Πρώτον, η πρόοδός μου στα μαθήματα και ειδικά στα αγγλικά. Οι θείοι είχαν μεγάλα αγόρια, φοιτητές, που δεν ερχόντουσαν βέβαια μαζί τους στην επίσκεψη, οπόταν μου τα έπρηζαν αποκλειστικά. Με το δικό μου στρίτζωμα πάνω στο θέμα και το μούτρωμα και την άτακτη υποχώρηση σε άλλο δωμάτιο (δεν είμαι καραγκιόζης να σηκωθώ όρθια στο μέσο του δωματίου να μιλάω αγγλικά στα καλά καθούμενα), το θέμα τελείωνε.
Δεύτερον, ιστορίες από το στρατό, τι άλλο; Καθόμασταν (οι γυναίκες) τις τρώγαμε στη μάπα και δε μιλάγαμε και τις φχαριστιόμασταν από πάνω. Εγώ δηλαδή που είχα ξεφύγει από το στόχαστρο και που πάντα μου άρεσε ν’ ακούω ιστορίες, έστω και σε επανάληψη.
Τρίτον, τα πολιτικά. Η συζήτηση ξεκινούσε σχετικά ήρεμα για να καταλήξει σε καυγά. Και τέλος της επίσκεψης. Πάντα το θεωρούσα κακό και ηλίθιο να καλείς τον άλλο σπίτι σου και να φεύγει και να είστε τσακωμένοι για ένα γνωστό θέμα. Αφού το ξέρετε ότι πάντα τσακώνεστε, γιατί το ξεκινάτε; Για να χαλάσετε τη βραδιά;. Δε μέμφομαι μόνο τον πατέρα μου. Το ίδιο ακριβώς μοτίβο επαναλαμβανόταν όποτε μας καλούσαν οι θείοι στο σπίτι τους. Δε με απασχόλησε όμως σα φαινόμενο αργότερα στη ζωή μου και μάλλον το θεωρούσα ίδιον ανθρώπων μιας άλλης γενιάς, μεγαλωμένης με κατοχές, εμφυλίους, κ.λ.π.
Θλίβομαι να βλέπω νέους ανθρώπους δίπλα μου να κρύβουν θυμό μέσα τους για τα πολιτικά. Ιδίως για τα πολιτικά περασμένων γενεών. Δεν είμαστε οι οικογένειές μας ρε γαμώτο. Και να αρνούνται να κάνουν παρέα τους «Άλλους». Ούτε εκείνοι είναι οι οικογένειές τους ρε πούστη. Ή που είναι πρόθυμοι να κόψουν φιλίες αν ο άλλος θέλει να εκφράσει και μια διαφορετική πολιτικά άποψη. Και τελικά όλες οι ιδεολογίες από δεξιά μέχρι αριστερά δε διαφέρουν και πολύ στην πράξη. Περίπου τα ίδια σκατά που έκανε ο Χίτλερ έκανε και ο Στάλιν. Τα ίδια που έκανε το ΠΑΣΟΚ κάνει και η ΝΔ. Όλοι το ίδιο βρομάνε.
Ίσως εγώ φταίω, που ποτέ δεν έμαθα να εγκρίνω για ν’αγαπώ. Και που ποτέ δεν επέτρεψα σε καμιά ιδεολογία να κάνει κουμάντο στο βρακί μου και στην φιλία μου.