Σκέφτομαι και γράφω

Όταν δεν έχω έμπνευση, η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές την παίρνω από άλλους.
Διάβαζα πριν λίγο στη Θεία Λένα μια ιστορία με διαχειριστές, και θυμήθηκα την δικιά μας.

Σκέφτομαι και γράφω, Θέμα: η Διαχειρίστρια.
Η διαχειρίστρια είναι μεσόκοπη αλλά καλοστεκούμενη. Μάλλον ωραία για την ηλικία της. Ανήκει βέβαια στους ιδιοκτήτες, εγώ ανήκω σε άλλη ράτσα, ταπεινή, τους ενοικιαστές.
Το ίδιο καλοστεκούμενος και ωραίος για την ηλικία του (είναι ηλικιωμένοι, γύρω στα 50) είναι και ο άντρας της. Απορώ πως έβγαλαν 2 τόσο άσχημα παιδιά. Και δε μπορώ να πω ότι είναι μικρά, μεγαλώνοντας μπορεί να φτιάξουνε, είναι ήδη μεγαλωμένοι έφηβοι. Στο διαμέρισμά τους έχουν κι ένα τεράστιο βρομόσκυλο που έπρεπε να το κρατάνε από το λαιμό όποτε έμπαινα να πληρώσω τα κοινόχρηστα για να μη μου ανέβει στο δικό μου το λαιμό. Φαντάζομαι με έριχνε άνετα κάτω και όπως αντιπαθώ τα σκυλιά, ειδικά τα εχθρικά, σφιγγόταν η καρδιά μου κάθε που ερχότανε το χαρτάκι με τα κοινόχρηστα. Όχι για το ποσό, άλλοι πληρώνουν 200ρια, εγώ τι να νοιαστώ για τα 20ρια;
Λοιπόν κοινόχρηστα έχω να πληρώσω από τον Μάρτη. Κάτι διαφωνίες είχανε για τα σώματα του καλοριφέρ, και για τις φέτες ανά διαμέρισμα, δε ξέρω ακριβώς, εγώ ως νοικάρισσα δε συμμετέχω στις συνελεύσεις, πάει ο ιδιοκτήτης. Και τι ακριβώς έγινε δε κατάλαβα, μασημένα μισόλογα, πρέπει να σφαχτήκανε όμως καλά, αν κρίνω από το τι έβλεπα συμπληρωμένο με στιλό από κάτω από τις ανακοινώσεις με τα θέματα των συνελεύσεων που κόλλαγε η διαχειρίστρια στην είσοδο. Μέχρι και βρισιές.
Ε από το Μάρτιο η διαχειρίστρια τα βρόντηξε κι έκτοτε διαχειριστής δεν έχει αναλάβει άλλος.
Κι όμως, κατά ένα περίεργο, έως και μεταφυσικό τρόπο, οι κοινόχρηστοι χώροι είναι λαμπίκο, το ανσασέρ λειτουργεί άψογα και οι λάμπες αλλάζονται μόλις καούν. Για να δούμε, θέρμανση θα έχουμε;
Θα μου έρθει βέβαια κάποια στιγμή το μπουγιουρντί και θα είναι και αναδρομικό, το ξέρω.

Σκέφτομαι και γράφω, θέμα: Μ. Σολωμού
Αυτή: Πως είναι έτσι κι αυτή η Σολωμού….
Εγώ: Τι εννοείς; Κουκλάρα είναι!
Αυτή: Δε μ’αρέσει, έχει πολύ έντονα χαρακτηριστικά
Εγώ: Ναι, ξέρεις εσύ κι εγώ πως είμαστε, μπροστά της;
Αυτή: Τι λες, εγώ δε προσπαθώ να συγκριθώ, απλά λέω ότι δε μ’αρέσει
Εγώ: Όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια
Αυτή: Ναι ανάγκη είχα….
Όπου αυτή που δεν έχει ανάγκη να συγκριθεί με τη Σολωμού είναι κάποια που έχει γεννήσει και έχει μεν επανέλθει από την εγκυμοσύνη, αλλά πάντα ήταν άβυζη και με τεράστιο κώλο, πράγμα που δεν έχει βελτιωθεί, ύψος 1,60* με το ζόρι και με άσχημο πρόσωπο, έντονη τριχοφυία σε πρόσωπο και σώμα, εκτεταμένη κυταρίτιδα (έχουμε πάει για μπάνιο μαζί), μυταρόλα, τίγκα στο σπυρί! Στα 30 τόσα της. Παντρεμένη με κάποιον τον οποίο σχολιάζει συνέχεια υποτιμητικά και ο οποίος (από αυτά που της ξεφεύγουν στο τηλέφωνο, διότι στήνουμε αυτί) την έχει χεσμένη από τότε που την παντρεύτηκε. Έδεσε το γάιδαρό του και την "προίκα", διότι πριν το γάμο την κυνηγούσε και τη ζήλευε!

* και 65 κιλά, μόλις ρώτησα. Δηλαδή με ΔΜΣ 25,390625 > 25