Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

Tα τελευταία Χριστούγεννα.

Κωλόγρια, τα τελευταία Χριστούγεννα πριν μετακομίσω μόνη μου, τα έβαλα στον καναπέ του σαλονιού. Όχι δεν αποφάσισα να μετακομίσω γι’ αυτό το λόγο, η απόφαση ήταν ειλημμένη, απλώς σε αναβολή για μερικούς μήνες μέχρι να τακτοποιηθούν κάτι οικογενειακά θεματάκια.
Τελευταίος χειμώνας λοιπόν στο πατρικό μου. Δε βλέπω την ώρα να φύγω. Κι επειδή είχα αναγκαστεί να το αναβάλω μέχρι ν’αντιμετωπιστεί μια κατάσταση, νεύρα. Πολλά νεύρα. Και καυγάδες με τους δικούς μου. Και πουτσόκρυο. Ένα γαμημένο πουτσόκρυο να μυρμηγκιάζουνε τα κόκαλά σου.
Και να’το να’το το ρυζονάτο! Ξυπνάω ένα βράδυ μέσ’το πουτσόκρυο. Όπως είμαι και νυσταγμένη προσπαθώ να ξανακοιμηθώ και …. Δε μπορώ απ’το κρύο! Απ’τη νύστα και τη μαχμουρλίαση δε λειτουργεί σωστά ο εγκέφαλος και δε το ψάχνω, σηκώνομαι σκουντουφλώντας, πάω στη ντουλάπα, βουτάω μια μάλλινη ρόμπα και τυλίγομαι, βουτάω και δεύτερη κουβέρτα και ξεραίνομαι τυλιγμένη σα τον ντολμά.
Το άλλο πρωί συνειδητοποιώ ότι ο θερμοσσυσωρευτής στο δωμάτιο μου δε λειτουργεί. Βάζω τον πατέρα μου που ασχολείται χρόνια με τη συντήρηση του σπιτιού να πάρει όσους ηλεκτρολόγους ξέρει και όσους δεν ξέρει από τον Χρυσό Οδηγό, διότι εγώ δεύτερη νύχτα δε τη βγάζω μέσ’το ψυγείο, κατεψυγμένη θα βγω. Έλα όμως που είναι η εβδομάδα των κωλο-Χριστουγέννων και όλοι λείπουν. Ακόμα και ο «δικός» του ο ηλεκτρολόγος δε μπορεί λέει πριν από την Παρασκευή. Και είναι Δευτέρα! Φυσικά τα υπόλοιπα σώματα στο σπίτι λειτουργούν και ο πατέρας μου με καλεί να κοιμηθώ δίπλα του στο διπλό κρεβάτι που υπάρχει χώρος.
Δεν υπάρχει περίπτωση! Του το ξεκόβω αγριεμένη και παίρνω το μαξιλάρι μου αποφασισμένη να τη βγάλω Χριστουγεννιάτικα στον καναπέ. Εξήγησα και τον λόγο, δε ντράπηκα, πράγμα που έκανε την οικιακή βοηθό και τη μάνα μου να ξεραθούν στα γέλια.
Λοιπόν είναι χειμώνας. Και κοιμόμαστε με κλειστά παντζούρια και τζάμια, μη μας φύγει η ζέστη. Ούτε χαραμάδα ανοιχτά. Ε λοιπόν δε σκοπεύω να κοιμηθώ σ’έναν θάλαμο αερίων! Διότι ο πατέρας μου είναι γέρος. Και οι γέροι κλάνουν! (Επίσης οι γέροι φωνάζουν, ειδικά τα πρωϊνά, αλλ’ αυτό είναι άλλο αξίωμα) Ειδικά ο πατέρας μου κλάνει πολύ. Κλάνει βροντερά. Επειδή το σπίτι είναι μεζονέτα, ακούγεται στο σαλόνι (κάτω) από την κρεβατοκάμαρα (πάνω). Δεν κάνει καν την παραμικρή προσπάθεια να το κρύψει, ή να τρέξει στην τουαλέτα μπροστά στην άμεση οικογένειά του. Μπροστά σε ξένους ή συγγενείς… βουβαίνεται! Μα την Παναγία, δεν κλάνει καθόλου μπροστά σε πολύωρες επισκέψεις. Με μας είναι αδύνατο να περάσει ένα δίωρο χωρίς να κλάσει. Τώρα θα μου πεις, αφού τον θυμάσαι εξ’απαλών ονύχων να κλάνει έτσι, τι γέροι και παπαριές λες; Όταν ήσουν μικρή κι έκλανε δεν ήταν γέρος. Ευτυχώς, μετά από τόσα χρόνια, ουδέποτε μου έχουν μυρίσει. Είναι δηλαδή βροντερές αλλά άοσμες.
Το ρισκάρεις όμως;



(Ξέχασα, το κείμενο αυτό γράφτηκε σε απάντηση ενός ερωτήματος της κωλόγριας)

20 σχόλια:

ethanandthecity είπε...

Και είναι η ώρα που θα πήγαινα για το τοστάκι μου κακούργα. Λοιπόν έχουμε θίξει τα προβλήματα της περιόδου, κλανιές, μένει μόνο να αναφερθείς και σε περιπτώσεις ευκοίλιας κατά τη διάρκεια του σεξ και έτοιμη την βλέπω την χορηγία από το rotten.com

Tanila είπε...

H αλήθεια είναι ότι έχω μια τέτοια ιστορία, κατ'εξαίρεση.
Πιστεύω όμως ότι ένας ομοφυλόφιλος άντρας πρέπει να έχει ποοοοολύ περισσότερες.




(δε δίνω κώλο)

CARAMELA είπε...

Να φάω φασολάδα το μεσημέρι ή να μην φάω?με έβαλες σε σκέψεις.

lena_zip είπε...

Δεν το ρισκάρεις tanila μου. Απλά δεν το ρισκάρεις. Μια φορά θα έρθει η ύπουλη κλανιά! Μην εμπιστεύεσαι ποτέ κλανιά που έλεγαν και στα "Σφηνάκια".

mahler76 είπε...

Μαρή, βαριέμαι να διαβάσω το κατεβατό σου αλλά σου έκανα μια πρόσκληση για παιχνίδι.

prozak είπε...

o πατερας σου κλάνει, εσυ ρεύεσαι...

σε τι οικογένεια θα μπω παναθεμάσε..?!?!?!?!?!

MAD είπε...

Το κλανίδι είναι στο DNA

είσαι και στην ηλικία που θα το εμφανίσεις

γι'αυτό θα σου κάνω δώρο μια τάπα
χρυσή

PS. Τι ήθελα και σε έκανα Υπουργό

Aunt Donna είπε...

καλά..
ΘΕΑ είσαι ρε Τανίλα Θ Ε Α !

TheDiarist® είπε...

Κλανιά = Hχηρό ξεφύσημα απο τον πισινό...

Πρώτα απ' όλα άν δεν κλάναμε θα γινόμασταν μπαλόνια. Αυτό από μια μεριά θα ήταν καλό γιατί η μεταφορά μας θα ήταν εύκολη και δεν θα υπήρχε ρύπανση, από καυσαέρια & από κλανιές...

Κάλο είναι όσοι παίρνουν στο χέσιμο μαζί τους το laptop, να προσέχουν γιατί μπορεί κάποια κλανιά να αναφλεχτεί λόγω της μπαταρίας του υπολογιστή... ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΑΙΔΕΣ..!

YO!Reeka's είπε...

τελευταίως διακρίνω στη γραφή σου έναν ανεπαίσθητο λυρισμό

SakisΚ είπε...

σαν "κούφια" κλανιά...δεν τον καταλαβαίνεις εύκολα, παρά μόνο όταν έιναι πολύ αργά και έχεις τελειώσει όλο το κείμενο!

φοβερό κείμενο και τι λυρισμός, θεε μου...

Tanila είπε...

Nai, αυτό είναι! Αυτό το "λυρισμός" δικό μου είναι!

Ρε Μαντ τι Υπουργός; Δεν έχω δει κάτι ακόμα ή έχω ξεχάσει κάτι;

@ Πρόζακ: Ξέρεις, και οι γυναίκες κλάνουν.
Γλυκιά μικρή κλανίτσα μου!

άμα το λέει η σούφρα σου είπε...

η λέξη "κλανιά" ως γνωστόν προέρχεται εκ του συνηρημμένου "κλάω-κλώ" (σπάω), αόριστος έκλασα και πρόκειται περί της προαιωνίου προσπαθείας του πρωκτού να ομιλήσει (που θα του πάει, κάποτε θα γίνει και αυτό)...

πάντως, θα μου επιτρέψεις να σε πω ότι κακώς, κάκιστα δεν δίνεις κώλο καθώς σύμφωνα με τον μέγα ηθικό φιλόσοφο της εποχής μας ζώρζ πιλαλί "η σούφρα είναι το κέντρο των συναισθημάτων", εξ άλλου με αυτήν την ανεύθυνη στάση σου δεν λαμβάνεις καθόλου υπ' όψιν σου την κατά τα λοιπά συμπαθή τάξη των κωλομπαράδων (οι οποίοι στο ελλάντα είναι πολύ περισσότεροι από όσο θέλουμε να πιστεύουμε, μία βόλτα κατά συγγρού μεριά θα πείσει τον κάθε δύσπιστο).

M O U T R O είπε...

άντε και καλό πάσχα τώρα

Dark Conofman είπε...

Ενας μεγαλος φιλοσοφος ειχε πει καποτε
"Ο κωλος ειναι το μουνι του μελλοντος"

MAD είπε...

Γίνομαι μονιμάς Αθηνών ντάρλινγκ. Δε με γλιτώνεις. Παίζει να σε δω και στο δρόμο δηλαδίς, οπότε παίρνε τις προφυλάξεις σου

[όχι τις άλλες, τις κανονικές. Για τις άλλες στα είπα στο 10λογο]

Σ'αγαπώ ρε κάργια

Tanila είπε...

Moνιμάς;
Κατάλαβα..... είσαι στρατιωτικός γιατρός!

mahler76 είπε...

ε, ναι δεν το ξέρεις? καμία κλανιά δεν μυρίζει και ακούγετε ταυτόχρονα. Είναι η δεύτερη αρχή της απροσδιοριστίας του Βέρνερ Χάιζενμπεργκ για την οποία δεν θα βρείς ποτέ τίποτα.

απατεωνες είπε...

Ααα!!! Δεν ήταν λιβάνι ;

kwlogria είπε...

Τι ρώτησα ρε γαμώτο μου; Δε θυμάμαι πια. Το θέμα με τις κλανιές είναι πολύ περίεργο και σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Γι'αυτό άσ'το. Γάμα το. Κλάσε λίγο να καταλάβεις τη γλύκα. (Μα τι γαϊδούρα που είμαι α πα πα πα!)