Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2008

Στο γιατρό

Διάβαζα το κείμενο του Μπαμπάκη για το γιατρό σήμερα και θυμήθηκα τι τράβηξα στη δερματολόγο την Τρίτη.
Για να εξηγούμαι, πήγα για μπάνιο τη Δευτέρα.
Και κάηκα.
Και πόναγα τόσο πολύ την Τρίτη, συν το ότι έπρεπε να πάω επειγόντως σε δερματολόγο γι’άλλο λόγο, ευκαιρία να μου δώσει και κάτι για το έγκαυμα.
Υποτίθεται έχω το τελευταίο ραντεβού των οχτώμιση. Και είμαι και καταχαρούμενη, διότι η δερματολόγος είναι σχεδόν δίπλα στο σπίτι μου, άρα θα προλάβω και τα «Υπέροχα Πλάσματα» στις εννιά.
Αμ δε!
Φτάνω στον όροφο και βλέπω μια οικογένεια με 2 παιδάκια στο διάδρομο έξω από την πόρτα να περιμένουν. Αρχίζω και συφιλιάζομαι, διότι έχω ένα προαίσθημα ότι δε θα προλάβω τα υπέροχα πλάσματα
Προχωρώ στην αίθουσα αναμονής και βλέπω: έναν παππού με μπαστούνι, μια γιαγιά χωρίς μπαστούνι, έναν νεαρό νοστιμούλη αλλά με ρόλεξ (εδώ τα χαλάμε), μια μεσόκοπη και ένα νεαρό ζευγάρι.!!!!!
Μανούλα μου! Πρώτα θα μπουν αυτοί και μετά εγώ; Κατά τις 12 τα μεσάνυχτα δηλαδή;
Όλοι τη δερματολόγο περιμένετε ρωτάω με μια φωνούλα που μόλις βγαίνει.
Αφού νεύουν όλοι, κάθομαι βαριά κάτω σε μια γωνίτσα, βογκώντας.
Ευτυχώς το ζευγάρι δίπλα μου, προφανώς βλέποντας τον πόνο μου, και ότι θα καθυστερήσει αφού δεν έχει ραντεβού κι όλοι οι άλλοι έχουν, σηκώνεται και φεύγει! Ζήτω!
Υπάρχουν και άλλοι χωρίς ραντεβού; Ρωτάω ξεψυχισμένα «καλά τι ώρα έχετε ραντεβού;» γενικά, το πλήθος.
Μαθαίνω λοιπόν ότι η γιαγιά έχει 20:10, η μάνα των 2 μούλικων που πλέον παίζουν με τα πλαστικά ποτήρια στις 20:30 και μια κοπελίτσα που μόλις μπήκε και κάθησε δίπλα μου επίσης στις 20:30! Ο παππούς δεν απαντάει, δεν ακούει, αργότερα μαθαίνω ότι δεν έχει ραντεβού και ήρθε να του καθαρίσουν τ’αυτιά από το κερί.
Στο μεταξύ μπαίνει και μια έγκυος με έτερο μούλικο, ήσυχο ευτυχώς. Τ’ άλλα 2 ήδη ουρλιάζουν και κυλιούνται στο πάτωμα και εγώ ήδη έχω πάθει το 1ο εγκεφαλικό. Το μόνο που ευχαριστιέμαι είναι η μάνα τους. Που τη λέει άγρια στον μεγάλο που επιμένει να ρίχνει στο πάτωμα όλα τα πλαστικά ποτηράκια που είναι δίπλα στην κανάτα με το κρύο νερό. Κι επειδή ο μικρός είναι ανυπάκουος, σταδιακά τρώει ξυλίτσα και απομακρύνεται τιμωρία στο διάδρομο. Ν’αγιάσει το στόμα σου μαντάμ! Όχι σαν άλλους που τ’ αφήνουν ανεξέλεγκτα δίχως ούτε μια παρατήρηση με το σκεπτικό ότι «παιδιά είναι, τι να κάνουμε».
Ναι, παιδιά είναι, τι να κάνουμε, αλλά κι εσύ οφείλεις να δίνεις το παράδειγμα και να δείχνεις το δρόμο. Να του κάνεις παρατήρηση όταν κάνει σαν αφιονισμένος ουρακοτάγκος με ψείρες. Όχι να χαμογελάς κουνώντας την άδεια γκλάβα σου.
Στο μεταξύ μπαίνει ο παππούς με τη μεσόκοπη που μάλλον είναι κόρη του. Ωραία, λιγοστεύουμε!
Σηκώνεται και η έγκυα. Μάλλον πάει να μιλήσει με τον μπαμπά που φυλάει τον τιμωρημένο γιο ή να πάει τουαλέτα. Μετά από λίγο φωνάζει τη μικρή της. Και δεν τις ξαναβλέπω ποτέ! Αρχίζουν και προχωράνε τα ραντεβού και όλοι ρωτάνε που πήγε η έγκυος. Στην τουαλέτα δεν είναι! Αυτοί που κάθονται στο κεφαλόσκαλο δεν την είδαν ποτέ! Εξαερώθηκε; Την άρπαξαν εξωγήινοι; Χριστός κι απόστολος! Τα ύστερα του κόσμου!
Έρχεται και η σειρά μου και μετά γαμιέμαι να βρω διανυκτερεύον με αποτέλεσμα να φτάσω σπίτι 10 παρά 15.

19 σχόλια:

patatoula είπε...

καλα ρε συ τανιλα, αφου μπηκες στον δερματολογο τι χαζη ερωτηση εκανες στο πληθος;;
τι περιμενες να σου απαντησουν;;
"δεν περιμενουμε τον γιατρο αλλα το τραμ;;" :p

Tanila είπε...

Γιατί μαρή, δεν έχεις πάει ποτέ σε ιατρείο όπου συστεγάζονται 2 γιατροί; Π.χ. ο σύζυγος που είναι ανδρολόγος (θα 'θελα) και η σύζυγος που είναι δερματολόγος.
Εγώ πρώτη φορά πήγαινα σ'αυτή τη δερματολόγο και δεν ήξερα, είχα απλά μια ελπίδα.....
Και ναι, ο νεαρός τους αναιδούς ζεύγους χωρίς ραντεβού κάτι τέτοιο μουρμούρισε αλλά με τρόλει, αλλά δεν απάντησα επειδή πονούσα, μόνο τον αγριοκοίταξα και πάγωσε.

patsiouri είπε...

Φεύγω τριήμερο. Όταν γυρίσω θα μπλογκοσυζητήσουμε το πόνημα "Β.Π μωρά VS Κεντρομωρά".
Έπρεπε να απς κατευθείαν στο Συγγρό, πιο γρήγορα θα ξεμπέρδευες!

Tanila είπε...

Είπα, μιας και πόναγα και ήμουν εξαιρετικά πιεσμένη από χρόνο, να πάω στον ιδιώτη, να τα σκάσω να μην περιμένω με τις ώρες, να τελειώσω γρήγορα.
Είπα....

provato είπε...

άρα τώρα μυρίζεις ψητή λουκανικίλας, όχι ωμή!

Aunt Donna είπε...

Αχ ΄μικρη μου τανίλα....

phoinix είπε...

http://greek-movies.com/

για να μην αγχώνεσαι αν θα προλάβεις τα υπέροχα πλάσματα την ερχόμενη Τρίτη! (τελευταίο επεισόδιο)

Vanessa είπε...

Χάιρομαι που είμαι και παλι στην παρέα σας ... δεν προλαβαινω να διαβάσω και να κάνω κάποιο σχόλιο, αλλά πέρασα να πω ένα βιαστικό γεια και τα ξαναλέμε!!
GLAD TO BE BACK!!!

MAD είπε...

"εξαιρετικά πιεσμένη" Τανιλα μου σημαίνει "Υπέροχα Πλάσματα"? Ε, ΟΧΙ!

[δε φοράω Rolex, what R my chances?]

snikolas είπε...

Σε βλέπω μετά από μερικά χρόνια με 3 παιδιά στην αγγαλιά και να μην ξέρεις ποιο να πρωτομαλώσεις.

Ps. Να έρθω να σου αλείψω κρέμα;

Tanila είπε...

Πρόβατε, αυτό που για κάποιο λόγο σου θυμίζω λουκάνικο, με ξεπερνάει....
Μαντ, καλύτερες. Δε πλησιάζω κομπλεξικά ψώνια με ρόλεξ.
Νίκο, της θειάς σου.
Μην αμφιβάλλεις ότι ΑΝ ΠΟΤΕ (ποτέ!) βρισκόμουν με τρία παιδιά θα τα έβγαζα βόλτα με δερμάτινα λουριά και φίμωτρα.
Τι γεύση κρέμα;

snikolas είπε...

Δεν έχω τέτοια προβλήματα, ότι γεύση θέλεις.

ethanandthecity είπε...

δεν μας είπε πόσα σου χρέωσε για την επίσκεψη, συνήθως οι δερματολόγοι είναι "φαρμακεία". θυμάμαι για 2 τσιμπήματα από αγνώστου ταυτότητας έντομο είχα πληρώσει 70 ευρώ για να μου "συνταγογράψει" μια fucicort, την οποία ήξερα να πάρω και από μόνος μου

kwlogria είπε...

Ρε Τανιλάκι, γιατι δεν έβαλες το βίντεο να γράφει ή το DVR; Γιαντα ωρε κοπελιά; Για να συγχύζεσαι και να είσαι φίλη μου, γι'αυτό, το καταλαβαίνω. Αλλά τελικά, μάλλον τα πρόλαβες ε; Και είσαι καλύτερα τώρα; Έφυγε το καψιματάκι ή να έρθω με τον snikolas να σε τρίψωμε;

snikolas είπε...

3ole ole!!! mesa!

M O U T R O είπε...

αυτά τα μούλικα είναι για να στήσεις τη μάνα τους τέρμα και να τα βαράς πέναλτυ. Επίσης τα υπέροχα πλάσματα τα βάλανε νωρίς για να τα βλέπουμε μόνο επανάληψη. Για το κάψιμο γιαούρτι και τα ρέστα από την αμοιβή του δερματολόγου τα παίρνεις σουβλάκια

Χριστίνα είπε...

Έχεις παραισθήσεις και βλέπεις μπροστά σου γκαστρωμένες με "μούλικα"...

Tanila είπε...

Νίκολα, μπέηκον;
Έθαν 40.
Γιαγιά, δε διαθέτω προς το παρόν τέτοιες συσκευές. Μάλλον είμαι λίγο τεχνοφοβική. Και δε με νοιάζει να ρίξω λεφτά σε ένα "προσωρινό σπίτι". Ξεφλουδίζω πάντως ακόμα κάτι πέτσες σα τσιγαρόχαρτο διάφανες.
Μούτρο είμαι φαρμακόφιλη. Όχι γιαούρτια.
Χριστίνα, αν είναι έτσι, η απάντησή σου είναι παγκόσμια πρώτη απόδειξη ότι τα γκαστρωμένα φαντάσματα ξέρουνε να μπλογκάρουν!

pinos είπε...

η εονια γινεκια γκρινια και ανιπομινισεια.!!!!!!!!
ελεος...... αφου ειχες ραντεβου ποιο το προβλιμα.
εχαξαλου σε γιατρο πας λογηκο ειναι να ηπαρχουν και απροοπτα.
εκει πας χαλαρα με το περιοδικακι σου και περιμενις τιν σειρα σου
:-) γκρινια ε κρινια.