Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2007

Δε θα το ξανακάνω!

Δεν είμαι καν σίγουρη γιατί το κάνω. Από ανασφάλεια μάλλον. Εμπιστεύομαι αρκετά τα ένστικτά μου για να τ’ ακολουθήσω, αλλά όχι αρκετά για να τα φωνάξω δυνατά.
Συνάντησα τον «Αναξίμανδρο» το Σαββατόβραδο, ενώ πήγαινα κάπου. Όπως ήμουνα σταματημένη σε κόκκινο ακούω ένα γκάρισμα «Τανίλαααααααα». Γυρνάω και για λίγο κόλλησα. Στην αρχή δε κατάλαβα ποιος ήταν ο τύπος από το Μπήτλ που με κοίταζε. Σίγουρα αυτός είχε φωνάξει, αφού με κοίταζε. Και είχε και γκόμενα μαζί του. Ποιος στον πούτσο….;
Στα 5 δεύτερα με χτύπησε το φλασμπακ. Ήταν σίγουρα ο «Αναξίμανδρος», ο μυθομανής γκόμενος που είχα χωρίσει τόσο δραματικά έξι χρόνια πριν. Εμ, πώς να τον γνωρίσω; Έξι χρόνια συν, δέκα κιλά συν, κάμποσες τρίχες μείον.
«Χάθηκες»
Εμ δε θα χάθηκα;
«Καλά είσαι;»
«Καλά.»
Αφού σε χώρισα καλά δε θα είμαι;
«Άλλαξες τηλέφωνο;»
«Ναι, από τότε»
«Δεν παίρνεις κανένα τηλέφωνο. Το έχεις το δικό μου;»
«Όχι»
Σιγά μη πάρω τηλέφωνο.
«Δε το ζητάς όμως.»
Πλάκα μου κάνεις; Εδώ αναγκάστηκα ν’ αλλάξω νούμερο για να γλιτώσω από ‘σένα και τη ζήλια σου, θα σου το δώσω τώρα; Έχε χάρη που σέβομαι την ξένη κοπέλα. Και δε σε κάνω ρόμπα μεσ’ την Αμαλίας.
Και κακώς δε το έκανα. Αν είναι γκόμενα η κοπέλα, θα ‘πρεπε να τ’ακούσει να σε ψυλλιαστεί όσο γίνεται νωρίτερα.
«Τι, τώρα;»
Ανάβει το πράσινο κι εξαφανίζομαι.
Γιατί θέε μου (αν υπάρχεις) γιατί δεν είπα αυτό που σκεφτόμουν; Γιατί για δεύτερη φορά μετά, μέσα στην ίδια βραδιά φάνηκα καλή και μαλθακή εκεί που δεν έπρεπε;
Η δεύτερη φορά μεσ’την ίδια βραδιά ήταν με τον «Υάκινθο», τον ξάδελφο ενός παιδιού της παρέας μου, που μου τον έφερε να τον γνωρίσω. Ωραίο παιδί, δε λέω, αλλά, στην πορεία κάτι άρχισε να με χαλάει πάνω του. Αφήνω το απαράδεκτο ντύσιμο, που συνήθως χέστηκα τι φοράει ο άλλος, αν είναι με φόρμα ή με κουστούμι. Αν και μάλλον προτιμώ τις φόρμες. Αλλά μια γιγαντιαία αγκράφα ζώνης, γυαλιστερή-γυαλιστερή D&G και κατάφωρα ψεύτικη από το Μοναστηράκι δε μπορείς να την αγνοήσεις τόσο εύκολα, ειδικά όταν έχει μέγεθος πιάτου του φρούτου. (Η Θ. θα τον χαρακτήριζε τρέντι. Η ύψιστη ντροπή. Και κάγκουρα η Μ. Κι εγώ βλαχο-ΨΩΝΑΡΑ του κερατά.) Συν το αποτριχωμένο στήθος. Μπλιαξ μπλιαξ και έλεος. Αυτό το πράμα που οι πιτσιρικάδες αποτριχώνονται δε το αντέχω, δε το μπορώ. Όλο το καλοκαίρι που μας πέρασε είχα καταντήσει να κοιτάω τους άντρες στις γάμπες πια. Ήμαρτον!
Αυτό όμως που με ξενέρωσε πιο πολύ ήταν η αίσθηση αυταρέσκειας που αναδυόταν από κάθε πόρο του κορμιού του ότι «μ’ έχει». Εφηύρα μια ευγενική δικαιολογία και την έκανα, ακολούθησα το ένστικτό μου, αλλά δε το φώναξα: Ρε παπάρα γαμώ το άτριχο γκέικο βυζί σου, ποιος νομίζεις ότι είσαι και θεωρείς δεδομένο ότι θα σου κάτσω; Σχεδόν σα να στο χρωστάω κιόλας; ΠΟΙΟΣ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ; Ο Χιού Λώρη;
Aφήνω το απαράδεκτο εσεμες που μου έστειλε μετά. Επειδή ο ξάδελφος του Υάκινθου ίσως διαβάζει, ας του πει ότι αυτό που θέλει να γλύψει δε πρόκειται ούτε να μου το δει. Εγώ το τηλεφωνάκι του το έκανα ντιλίτ.
Αίσχος και ντροπή μαζί. Γερνάω και μαλθακώνω…. Είμαι κατάπτυστη. Kάποιος να κλωτσήσει τον γέρικο σταφιδιασμένο μου κώλο.

22 σχόλια:

Κολοκύθι είπε...

Μαααααα ο Αναξίμανδρος είναι δικός μου!
.
.
.
.
Σκονισμένε μπουφέ.

o asterias είπε...

Ο Υάκινθος κάπου δικαιολογείται πάντως σίγουρα δεν είναι για σένα.
Ο Αναξίμανδρος πήγαινε γυρεύοντας ή μου φαίνεται;

billzouk είπε...

Δεν λες που ηταν ριψοκινδυνοι τυποι και θα εκαναν κατι μαζι σου;
Και εσυ καθεσαι και το ψειριζεις!

Cordarone είπε...

Μπορώ να κλωτσήσω εγώ τον γέρικο σταφιδιασμένο σου κώλο;

αδερφη fight back είπε...

αν ειναι για κλωτσιες παω στοιχημα οτι θα βρεις πολλους να σου ριξουν..

:p

Τανίλα είπε...

Aίσχος! Μόλις έμαθα ότι η κολοκύθα, κατόπιν σωρείας πλαστικών, ήταν το μπάζο που κυκλοφορούσε ο Αναξίμανδρος προχτές.
Μαρή γιατί κόντυνες, χόντρυνες (κι άλλο), έκανες τα μαλιά σου σαν πορτοκαλιά κακοκουρεμένη πατσαβούρα και κυκλοφορείς με πορτοκαλί μέηκάπ σα κλόουν;

Tanila είπε...

Μην ανησυχείτε, και είμαι σίγουρη ότι θα βρει την ευκαιρία και θα με κλωτσήσει ο "ξάδελφος" εν ευθέτω χρόνο, που του βρίζω το σόι.

fevis είπε...

Θεά είσαι... Τους άχρηστους γκόμενους, άχρηστα τους ξεφορτωνόμαστε...:-)

Κολοκύθι είπε...

Να ταν η ζηλια ψωρα θα γεμιζε ολη η χωρα.
νια νια νια νια

Όποιος βρίζει , βρίζει τα μούτρα του.

Τσιγκολελετα πρασινη βιολετα.

Φτου το παταω και δε το ξεκολάω.

Astrel είπε...

tragikomourmoura..

Ston prwto eprepe na peis: "Vre vre! Allakses!!! Wrimases kiolas??"
kai ston deftero eprepe na piaseis kouventa gia ta keria Veet. Nomizw pws kai oi dio tha epianan to noima...

lala

snikolas είπε...

Ρε εσύ περνάς πάρα πολύ καλά! Βλέπεις παλιούς psycho γκόμενους χωρίς κίνδυνο αφού δεν παίζει να κατέβει από το αυτοκίνητο, κάνεις καινούργιες γνωριμίες με καινοτομικές στιλιστικές ανησυχίες… σαν να λέμε πήγες στο λούνα παρκ ένα πράγμα!

BLUEPRINTS είπε...

πω πω γκρίνια, χαλάρωσε βρε κι απόλαυσέ το που σε χαλάνε κάτι τέτοια, διασκέδαση και χαβαλέ θέλουν αυτά, το να μη λες αυτό που νιώθεις πολλές φορές μας συμβαίνει, μπορείς να το δείχνεις όμως κι όποιος κατάλαβε

tinkerbell είπε...

σχετικά με τους αποτριχωμένους γκόμενους, έχω να πω ΜΠΡΑΒΟ και πάλι ΜΠΡΑΒΟ και ΑΞΙΟΙ διότι τίποτα δεν με χαλάει περισσότερο απο ένα στήθος/πόδι/πλάτη(μπλιαχ!) που φέρνει στο δάσος του αμαζονίου.

εγώ πάντως Τανίλα είμαι άτριχη να ξέρεις.

και κοντή.

έχω και πλούσιο εσωτερικό κόσμο (size c)

ΜΕ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΜΟΝΟ.

Alexandros είπε...

Τανίλα ένα μόνο έχω να πω: Άξια!

sikia είπε...

Δηλαδή τι ήθελε να σου γλείψει ο σάτυρος?

prozak είπε...

ας διευκρινισουμε μόνο ότι από το ξάδελφο του ξαδέλφου δεν κινδυνεύεις να φας κλοτσιά ;-)

επιπλέον εχω την εντύπωση ότι τον πρώτο δεν τον έπαιξες αρκετά, ενώ τον δεύτερον τον άφησες παίξει μονος του...

κι απο τη στιγμή που δεν του έδωσα την ευχή μου δεν υπήρχε περίπτωση να σε μαμησει...

Τανίλα είπε...

Koλοκυθάκι, το καταλαβαίνεις ότι η άνοια σου κρούει τη θύρα;
Τινκ, αμα είναι άτριχος, από που θα πιάνομαι να μη γλιστράω;
Αλέξανδρε δε θα το έλεγα.
Σικιά, κάτι που δε θα έπρεπε να ξέρει ότι έχω.
Μπισκοτάκι, ο ξάδερφος έχει και γερό πόδι...

xipaki είπε...

Ετσι κάνε μωρι σταφίδα και ο επόμενος άντρας που θα σε ακουμπήσει θα είναι ο νεκροτόμος...σταδιαλα μου γιναν και τα πεπόνια επιλεκτικά....Σε αγαπώ τζουτζουκι μου..

τσούτσουρος είπε...

ΘΕΑ! ειμαι νεος αναγνωστης στο blog σου tanila μου! keep going!!! lol tsoutsouros

Tanila είπε...

Tσούτσουρε, θες κούρεμα.

the_bar είπε...

tanila,
eisai to palai pote peponi (peponoflouda)?
An einai etsi, exomen yparksei kales filenades se allo kanalion, prin arketo kairo (in.gr).

Ektos an katalava etera anti eteron, opote grapse la8os kai kane sa na min eipa tipotiks :-)

Κατερίνα Κασκαντίρη είπε...

Με λένε Κατερίνα Κασκαντίρη και έχω προϋπηρεσία στα τσιμπούκια, στα πισωκολλητά και στις παρτούζες. Αρχικά δραστηριοποιόμουν στην Κόρινθο, στην παραλία 'Καλάμια', αλλά πλέον σπουδάζω αχαλίνωτο γαμήσι με όποιον βρω στην Αθήνα. Στους γονείς μου, Αλέξιο και Νικολέττα, που κατέχουν τους Αλευρόμυλους Μάρρα ισχυρίζομαι πως παρακολουθώ Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών! Πειράζει?